سفرنوشت

ویتنام سرزمین جنگ ها و رنگ ها؛ سفرنامه، ویزا و راهنمای سفر

مهسا محمودی

نوشته شده توسط نویسنده مهمان مهسا محمودی

شاید بیشتر ما ویتنام رو به واسطه جنگ امریکا در این کشور بشناسیم. البته در سال های اخیر مسافران ایرانی بیشتر به این کشور سفر کردند و با طبیعت فوق العاده این کشور هم آشنا شدیم. من و دو تا از دوستانم فهیمه و احمد در سفرمون به جنوب شرق آسیا، این کشور رو هم در برنامه سفرمون قرار دادیم. امیدوارم شما هم با خواندن سفرنامه ویتنام در لذت این سفر سهیم بشید.

مختصری در مورد ویتنام

ویتنام کشوری در جنوب شرق آسیا هست. این کشور از شمال با چین و از غرب با لائوس و کامبوج همسایه است. در جنوب و شرق اون هم دریای چین جنوبی قرار داره. مساحت اون حدود یک پنجم مساحت ایران و جمعیتش حدود ۹۸ میلیون نفر هست. پایتخت ویتنام شهر هانوی در شمال هست ولی مهم ترین و بزرگ ترین شهر اون، سایگون یا هو شی مین سیتی در جنوب کشور قرار داره.

مجسمه هو شی مین در  سایگون یکی از شهرهای مهم ویتنام

مجسمه هو شی مین در سایگون یکی از شهرهای مهم ویتنام

اگر بخوام از تاریخ ویتنام بگم، این سرزمین اونقدر حوادث زیادی رو از سر گذرونده که گاهی مثل جگر زلیخا تکه تکه شده و گاهی هم برای اتحاد این کشور چه خون دل ها که نخوردند و چه خطرها که نکردند. این سرزمین بارها زیر بار استعمار فرانسه و یا جنگ مغول ها، ژاپن و امریکا، کمر خم کرده اما باز تونسته سرپا بایسته. در قرن نوزدهم، ویتنام مستعمره فرانسه بوده و در جنگ جهانی دوم به اشغال ژاپن در اومده و پس از جنگ دوباره فرانسه بر ویتنام مسلط شده. اما در سال ۱۹۵۴ فرانسه از هو شی مین و یارانش شکست می خوره و طبق معاهده ژنو، ویتنام به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می شه و حکومت کمونیستی که هو شی مین از بنیان گذارانش بود، در شمال و حکومتی که می شه گفت تحت تاثیر امریکا بود، در جنوب این کشور بر قرار می شه. حتی نام این سرزمین بارها و بارها تغییر کرده و از سال ۱۹۴۵ به طور مستمر “ویت نام” خونده شده. بعد از اون جنگی بین این دو حکومت شروع می شه که شرق کمونیست از بخش شمالی و امریکا از بخش جنوبی حمایت می کنه. این جنگ در سال ۱۹۷۳ با معاهده صلح پاریس رسما باید تمام می شد اما بعد از عقب نشینی سربازان امریکایی، باز هم جنگ بین ویتنام شمالی و جنوبی ادامه پیدا می کنه و بالاخره در سال ۱۹۷۵ سایگون سقوط می کنه و ویتنام واحد تشکیل می شه. جالبه بدونید که ایران هم در اون سال های جنگ ویتنام شمالی و جنوبی، همراه با امریکا بود و به ویتنام جنوبی کمک های نظامی می کرد.

اما در سال های دورتر، چین بیش از هزار سال از تاریخ ۲ هزار ساله این کشور، اون رو تحت تصرف داشته، بنابراین بخش زیادی از فرهنگ این سرزمین تحت تاثیر فرهنگ چینی شکل گرفته. البته جنوب و مرکز ویتنام هم در طی قرن ها تحت تاثیر حکومت های هندی بودند ولی من بعنوان مسافر نفوذ قابل مشاهده ای از فرهنگ هند رو ندیدم. علاوه بر این ها این کشور جنگ های زیاد دیگری رو هم از سر گذرونده و سال های کمی هست که مردمان این سرزمین تونستند به یک آرامش نسبی برسند.

 سفال و سرامیک های ویتنامی، در هنرهای ویتنامی و زندگی روزمره مردم، تاثیر فرهنگ چینی دیده می شه

سفال و سرامیک های ویتنامی، در هنرهای ویتنامی و زندگی روزمره مردم، تاثیر فرهنگ چینی دیده می شه

از نظر اقتصادی هم در طی دهه اخیر این کشور رشد چشم گیری داشته ولی همچنان یکی از کشورهای متوسط از نظر اقتصادی محسوب می شه. جالب اینکه ویتنام دومین کشور صادر کننده قهوه در جهان پس از برزیل هست و البته قهوه ای که ویتنامی ها همراه با تخم مرغ درست می کنند هم مشهوره.

فروشنده های دوره گرد ویتنامی

فروشنده های دوره گرد ویتنامی

مسیری رو که ما در سفرمون طی کردیم، در نقشه زیر می بینید.

ویزای ویتنام

کشور ویتنام در تهران سفارت داره و می شه با مراجعه به سفارت و ارائه مدارک، ویزا دریافت کرد. روند بررسی درخواست حدود ده روز طول می کشه. نکته منفی ویزای ویتنام هزینه بالای اونه که ۱۰۵ دلار هست و البته چون ما می خواستیم برای ویزای چند کشور دیگه هم اقدام کنیم با پرداخت ده دلار اضافه درخواست ویزای فوری دادیم . مدارک لازم برای ویزای ویتنام، اصل و کپی گذرنامه، دو قطعه عکس، فرم های پر شده سفارت، رزرو پرواز، رزرو هتل و گواهی تمکن مالی هست. آدرس سفارت ویتنام: تهران، زعفرانیه، خیابان آصف، نبش خیابان برزو پلاک ۵۴ و تلفن سفارت: ۰۲۱۲۲۴۱۱۶۷۰ هست.

ویزای ویتنام

ویزای ویتنام

روز اول، ورود به هانوی پایتخت ویتنام

نیمه شب بود که با هواپیمایی فیلیپین ایرلاین از مانیل وارد هانوی شدیم. از اینترنت فرودگاه استفاده کردیم و یک تاکسی اینترنتی (در ویتنام گرب فعاله) به محله قدیم شهر هانوی گرفتیم و حدود ساعت دو نیمه شب بود که به هتل رسیدیم. یک اتاق سه تخته به قیمت۴۵۰ هزار دونگ به ازای هر شب، رزرو کرده بودیم.

صبح روز بعد رفتیم توی شهر تا هم سیم کارت بخریم و هم پول تبدیل کنیم. پس از کمی جست و جو، سر زدن به چند بانک و بررسی نرخ تبدیل اون ها، بالاخره یک بانک پیدا کردیم که نرخ تبدیلش مناسب بود. گلدان های بزرگ گل ارکیده توی بانک ها، لباس های یک رنگ کارکنان و فضای منظم داخل بانک در مقابل خیابون های شلوغ، رانندگان فوق العاده بی احتیاط، شلوغی پیاده روها و مردمی که مشغول صرف صبحانه بودند، یک تضاد عجیب ایجاد کرده بود. با وجود رانندگان جنوب شرق آسیا در ویتنام، هند و بنگلادش، رانندگی ما ایرانی ها نه تنها بد نیست که خیلی هم خوبیم ماااا.

پیاده روهای شهر هانوی، مردم مشغول خوردن صبحانه هستند

پیاده روهای شهر هانوی، مردم مشغول خوردن صبحانه هستند

از اولین تصویرهای من از شهر هانوی، خیابان های پر از موتور سوار و فروشنده های دوره گرد

از اولین تصویرهای من از شهر هانوی، خیابان های پر از موتور سوار و فروشنده های دوره گرد

گلدان بزرگ ارکیده در بانک

گلدان بزرگ ارکیده در بانک

خلاصه بعد از تبدیل پول، از شرکت ویتتل (Viettel)یک سیم کارت رو به همراه ۳ گیگ اینترنت به قیمت ۱۲۰ هزار دونگ خریدیم. هر دلار امریکا معادل ۲۳ هزار دونگ ویتنام بود و تعداد زیاد صفرهای پولشون برای ما موضوع عجیبی نبود.

پول های کشور ویتنام

پول های کشور ویتنام

قبل از دیدن شهر یک کار مهم دیگه هم داشتیم، رفتن به سفارت میانمار و درخواست ویزا برای کشور میانمار. بعد از گذراندن و حل کردن ماجراهایی که در سفارت میانمار داشتیم، تقریبا ظهر شده بود و ما هنوز صبحانه هم نخورده بودیم. اما از بخت خوشمون، رو به روی سفارت چند تا رستوران بود که یکیشون در حال درست کردن رشته مخصوص ویتنامی بود. تصمیم گرفتیم همون جا اولین غذای ویتنامی رو در این کشور، امتحان کنیم و به حق که تا آخر سفر هیچ کدام از غذاها، به خوبی این غذای روز اول نشد.

خوبی رستوران های ویتنامی اینه که سیر و فلفل مزه دار شده توی سرکه و همین طور لیمو ترش به مقدار فراوون رو میزها هست و ترکیبشون با غذای ویتنامی فوق العاده می شه و از نظر من خوشمزگی غذاهاشون به همین مزه های کنار غذاست.

رستوران ویتنامی

رستوران ویتنامی

فو یا سوپ نودل، غذای ویتنامی

فو یا سوپ نودل، غذای ویتنامی

بعد از خوردن غذا پیاده راه افتادیم به سمت دیدنی های شهر. اولین جایی که دیدیم مقبره هوشی مین بود. هوشی مین رئیس کمیته مرکزی حزب کمونیست ویتنام بود. پس از سال ۱۹۴۵ و استقلال ویتنام او اولین رئیس جمهور جمهوری دموکراتیک ویتنام شد. او از طرفداران و رهروان راه لنین، از مخالفان امپریالیسم و طرفدار نظریه های سوسیالیستی و کمونیستی بود و به طور کلی تاثیر زیادی در تاریخ کشورش داشت و یک قهرمان ملی برای ویتنامی هاست.

مقبره هو شی مین در هانوی، مومیایی هو شی مین در این مقبره نگهداری می شه

مقبره هو شی مین در هانوی، مومیایی هو شی مین در این مقبره نگهداری می شه

پس از دیدن مقبره به دیدن یکی از صد دریاچه شهر هانوی رفتیم، دریاچه غربی (West lake) که بزرگ ترین دریاچه این شهره. بعد از ظهر توی هوای گرم و شرجی از پاگودای تران کوک (Tran Quoc) بازدید کردیم.

برای زنده موندن در اون هوای گرم و رفع خستگی آب نیشکر همراه با لیمو خوردیم که به نظر من بهترین جا برای خوردن آب نیشکر نه هند و کنیا، که ویتنام هست. چون فرآیند گرفتن آب نیشکر توی ویتنام توسط یک دستگاه تقریبا بسته انجام می شه و بسیار تمیزتر هست. قیمت یک لیوان آب نیشکر بزرگ ۱۰ هزار دونگ بود.

دریاچه شرقی شهر هانوی

دریاچه شرقی شهر هانوی

پاگودای تران کوک در شهر هانوی

پاگودای تران کوک در شهر هانوی

کاخ ریاست جمهوری ویتنام

کاخ ریاست جمهوری ویتنام

تمام مغازه ها و خیابان های اطراف هتل بافت سنتی خودشون رو حفظ کردند، خیابان هایی باریک، شلوغ و پر از موتورسوار. از اونجا که نزدیک هالووین بود، همه مغازه ها کالاهای مخصوص این جشن رو می فروختند و رنگ خیابون به رنگ نارنجی در اومده بود.

مغازه ها به رنگ هالووین

مغازه ها به رنگ هالووین

ایشون هم در حال کشیدن بنگ هستند

ایشون هم در حال کشیدن بنگ هستند

نزدیک های غروب بود که به دریاچه هوان کیم (Hoan Kiem) رفتیم. دریاچه ای که در مرکز بافت قدیم قرار داره و به معبد نوگ سون (Ngoc Son) و برج لاک پشت (Turtle tower) در وسط دریاچه مشهوره. پل سرخ بر روی این دریاچه زده شده و برای رفتن به معبد از این پل استفاده می شه. ورودی معبد هم ۳۰ هزار دونگ بود.

زندگی شبانه ای که در کنار این دریاچه و خیابان های اطراف برقراره پر از جنب و جوش و شادیه. شب ها گروه های زیادی از خانم ها با هم ورزش می کنند و می رقصند، اصلا انگار که این شهر، شهر خانم هاست. در طول روز و موقع کار هم نقش خانم ها خیلی بیشتر به چشم میاد.

نمایی از معبد نوگ سون و پل سرخ در دریاچه هوان کیم

نمایی از معبد نوگ سون و پل سرخ در دریاچه هوان کیم

معبد Ngoc Son

معبد Ngoc Son

معبد نوگ سون در کشور ویتنام

معبد نوگ سون در کشور ویتنام

خانم های ویتنامی با لباس ها و کلاه های زیباشون روی پل سرخ

خانم های ویتنامی با لباس ها و کلاه های زیباشون روی پل سرخ

برج لاک پشت در دریاچه هوان کیم، لاک پشت برای ویتنامی ها مقدسه

برج لاک پشت در دریاچه هوان کیم، لاک پشت برای ویتنامی ها مقدسه

شب های هانوی

شب های هانوی

روز دوم، تور پیاده روی رایگان هانوی

برای صبح این روز، یک تور شهرگردی رایگان ثبت نام کردیم. یک دختر و پسر جوون دانشجو نزدیک معبد نوگ سون که دیروز از اون بازدید کرده بودیم منتظر ما بودند.

اولین مکانی که دیدیم خانه باستانی هانوی (Ancient House) بود که قدمت اون ۱۱۰ سال هست و شیوه زندگی مردم این شهر رو در سال های قبل روایت می کنه. خانه ای دو طبقه که حیاط اون در مرکز بنا بود. طبقه پائین آشپزخانه، اتاق نشیمن و میز نهار خوری بود و در طبقه بالا اتاق خواب هست و بخشی از لوازم تزئینی خانه هم در این طبقه بود. طبق گفته راهنما همه ویتنامی ها حتی اون هایی که پیرو هیچ آئینی نیستند، فضایی از خونه شون رو به یک میز اختصای میدن که مخصوص خیرات برای اجداد از دست رفته شون هست.

در مورد مذهب مردم ویتنام بگم که ۷۳ درصد مردم یا بی دین هستند یا پیرو دین قومی-محلی ویتنامی. ۱۲ درصد بودایی، ۷ درصد مسیحی و بقیه هم پیرو ادیان دیگری هستند. همینطور که در کوچه ها قدم می زدیم، معبدهای زیادی رو می شد دید که اکثرا مربوط به دین قومی محلی خودشون هست. این دین برگرفته از آموزه های کنفوسیوس، تائو و بودا ست.

این فسقلی ها هم آماده جشن هالووین شدند

این فسقلی ها هم آماده جشن هالووین شدند

میز نهار خوری چوبی زیبا، صنایع چوبی در ویتنام زیاد دیده می شه

میز نهار خوری چوبی زیبا، صنایع چوبی در ویتنام زیاد دیده می شه

میز مخصوص مردگان

میز مخصوص مردگان

تختخواب ویتنامی بدون هیچ تشک و پتویی

تختخواب ویتنامی بدون هیچ تشک و پتویی

بعد هم به یک بازار نسبتا سنتی به اسم دونگ خوان (Dong Xuan) رفتیم که پر از صنایع دستی، پارچه و انواع لباس بود.

بازار دونگ خوان شهر هانوی

بازار دونگ خوان شهر هانوی

شاید هیجان انگیزترین قسمتی که در این روز دیدیم پل راه آهن بود. پلی قدیمی که در سال ۱۸۹۹ توسط فرانسوی ها ساخته شده و از بالای پل می شه نمایی از خیابان های اطراف و کاشی شکسته های دیواری خیابان ها رو دید. عده ای هم برای عکاسی این پل رو انتخاب می کنند. علاوه بر این ها کوچه پس کوچه های این قسمت شهر هم زیبا و جذاب بودند.

پل راه آهن قدیمی

پل راه آهن قدیمی

نمایی از کاشی شکسته های دیواری خیابان از بالای پل راه آهن

نمایی از کاشی شکسته های دیواری خیابان از بالای پل راه آهن

آتلیه عکاسی راه آهن

آتلیه عکاسی راه آهن

نمایی از یکی از خیابان های منظم هانوی!

نمایی از یکی از خیابان های منظم هانوی!

به نظرتون خیابون کدوم طرفیه!

به نظرتون خیابون کدوم طرفیه!

در پایان این گشت شهری هم راهنماهامون ما رو به خیابان Hang Ma بردند. خیابانی که تعداد زیادی نقاشی و هنرهای تجسمی روی دیوارهاش داره و نمای مدرن تری به این قسمت از شهر داده.

خیابان هنگ در شهر هانوی ویتنام

خیابان هنگ در شهر هانوی ویتنام

خیابان Hang Ma در شهر هانوی

خیابان Hang Ma در شهر هانوی

خانم زیبا و مهربون ویتنامی

خانم زیبا و مهربون ویتنامی

مرغ سرخ شده که خیلی هم خوشمزه بود

مرغ سرخ شده که خیلی هم خوشمزه بود

روز سوم، محله فرانسوی های هانوی

صبح روز بعد تصمیم گرفتیم به دیدن یه قسمت دیگه از شهر بریم که به منطقه فرانسوی ها معروفه. معماری ساختمان ها هم کمی نشان دهنده نفوذ فرانسه در این کشوره. کلیسای نوتردام هم که مشابه کلسیای در آتش سوخته پاریس ساخته شده، در این قسمت از شهر قرار داره.

موتورسواران هانوی و این ماسک ها که به خاطر آلودگی هواست نه کروناویروس

موتورسواران هانوی و این ماسک ها که به خاطر آلودگی هواست نه کروناویروس

خانم فروشنده ویتنامی

خانم فروشنده ویتنامی

عروس و داماد ویتنامی

عروس و داماد ویتنامی

کلیسای نوتردام هانوی

کلیسای نوتردام هانوی

میوه فروشی در هانوی

میوه فروشی در هانوی

غذاهای ویتنامی

غذاهای ویتنامی

عصر بعد از خوردن نهار و کمی استراحت به یکی از بازارهای سنتی شهر هانوی به نام لونگ بین (Long Bien) رفتیم. مردم ویتنام هم مثل بیشتر مردم شرق و جنوب شرق آسیا مهربون و البته خوش عکس هستند. البته خاطره بدی که از همون بدو ورود در ذهن من از این مردم ثبت شد و تا آخر هم تغییر نکرد اینه که اکثر فروشنده های ویتنامی یک خارجی رو یک کیف پول بزرگ می بینند که خب کمی آزار دهنده ست!

توفو(نوعی پنیر) و جوانه گندم می فروخت

توفو(نوعی پنیر) و جوانه گندم می فروخت

ماهی مرکب و هشت پا

ماهی مرکب و هشت پا

به قول اصفهانی ها، خیلی دوست بداری بود

به قول اصفهانی ها، خیلی دوست بداری بود

انواع صدف

انواع صدف

خانم قصاب

خانم قصاب

فکر کنم خیلی خسته بود

فکر کنم خیلی خسته بود

ریکشای ویتنامی

ریکشای ویتنامی

خوشبختانه این ریکشاها در ویتنام بیشتر جنبه توریستی داره و به عنوان وسیله حمل و نقل عمومی استفاده نمی شه.

خوشبختانه این ریکشاها در ویتنام بیشتر جنبه توریستی داره و به عنوان وسیله حمل و نقل عمومی استفاده نمی شه.

معبد ویتنامی در شهر هانوی

معبد ویتنامی در شهر هانوی

روز چهارم، شهر نین بین، طبیعت زیبای شمال ویتنام

یکی از دوستان احمد و فهیمه که راهنمای گردشگری هست به همراه گروهی از مسافرانش در هانوی بودند و قرار بود به سمت نین بین حرکت کنند ما هم صبح قبل از ساعت هشت به هتل محل اقامت اون ها رفتیم تا برای یک روز با گروهشون همراه بشیم. شهر نین بین در فاصله صد کیلومتری از هانوی قرار داره و ما با توجه به سرعت مجاز در ویتنام که معمولا حدود ۴۰ تا ۶۰ کیلومتر در ساعت هست، بعد از حدود سه ساعت به منطقه تام کک (Tam coc) در پنج کیلومتری شهر نین بین رسیدیم. دورتا دور این منطقه پر از کوهستان های سرسبزه که رودخانه تام کک از اون عبور می کنه، این رودخانه از سه غار می گذره. گشت با قایق روی رودخانه و گذر از این سه غار به نام های: کا، های، با (Ca Cave, Hai Cave ,Ba Cave) دیدن زنان و مردان کشاورز و دستفروشان در طول رودخانه از جاذبه های واقعا دیدنی این منطقه هست.

قایقران های منطقه تام کک

قایقران های منطقه تام کک

رودخانه تام کک

رودخانه تام کک

بارش نم نم باران روی رودخانه تام کک

بارش نم نم باران روی رودخانه تام کک

با پا، پارو می زدند

با پا، پارو می زدند

هوا فوق العاده بود

هوا فوق العاده بود

باران نم نم می بارید، آب رودخانه شفاف بود و می شد به راحتی خزه ها و ماهی های توی آب رو دید، همه این ها، صحنه ای دلپذیر ایجاد کرده بود و از دیدنش حسابی لذت می بردیم که باران آروم آروم شدیدتر شد و کم کم آرزوی برگشت به یه سایه بون رو داشتیم.

کرایه کردن دوچرخه و دوچرخه سواری در حومه نین بین خیلی لذت بخشه

کرایه کردن دوچرخه و دوچرخه سواری در حومه نین بین خیلی لذت بخشه

منطقه تام کک نزدیک به شهر نین بین

منطقه تام کک نزدیک به شهر نین بین

مناظر زیبای رودخانه تام کک

مناظر زیبای رودخانه تام کک

زمان بازدید از این منطقه زیبا با قایق حدود یک تا دو ساعته و هزینه قایق سواری و بازدید از منطقه ۱۵۰ هزار دونگ برای هر دو نفر هست. البته از اونجایی که قایقران ها سهم کمی از این پول می برند، نفری یک دلار هم به آقای قایقران انعام دادیم. یکی از جاذبه های دیگه ای که در حومه شهر نین بین قرار داره، منطقه ترانگ ان هست که در طول رودخانه ۹ غار وجود داره و قایق سواری اون سه ساعت زمان می بره و ما از اون بازدید نکردیم.

بازار شناور (Floating Market)، مردم از هر فرصتی برای فروش محصولاتشون استفاده می کنند

بازار شناور (Floating Market)، مردم از هر فرصتی برای فروش محصولاتشون استفاده می کنند

معبد تام کک

معبد تام کک

یکی دیگه از دیدنی های حومه نین بین غار موا (Mua Cave) هست. در اینجا علاوه بر دو معبدی که در بالای کوه وجود داره، منظره کاملی از مزارع، کوهستان ها، رودخانه ها و مرداب گل های نیلوفر رو می شه دید. ورودی این مجموعه زیبا ۱۰۰ هزار دونگ بود و واقعا ارزشش رو داشت.

نزدیک های غروب قبل از جداشدنمون از گروه، از معبد دین کینگ (Dinh King) هم بازدید کوتاهی داشتیم.

ورودی محوطه غار موا

ورودی محوطه غار موا

برای رسیدن به معبد باید حدود دویست پله بالا می رفتیم، اژدها هم برای ویتنامی ها مقدسه

برای رسیدن به معبد باید حدود دویست پله بالا می رفتیم، اژدها هم برای ویتنامی ها مقدسه

تو نیلوفر شدی من اشک مهتاب (فریدون مشیری)

تو نیلوفر شدی من اشک مهتاب (فریدون مشیری)

هر سو که نظر می کنی آن منظر زیبا/ صاحب نظری واله و حیران تو دارد (فروغی بسطامی)

هر سو که نظر می کنی آن منظر زیبا/ صاحب نظری واله و حیران تو دارد (فروغی بسطامی)

مرداب گل های نیلوفر در میان زمین های طلایی

مرداب گل های نیلوفر در میان زمین های طلایی

چشم اندازی فوق العاده از معبد، گل های نیلوفر و زمین های طلایی

چشم اندازی فوق العاده از معبد، گل های نیلوفر و زمین های طلایی

نمایی زیبا از غار موا و اژدها

نمایی زیبا از غار موا و اژدها

جاده چوبی در میان گل های نیلوفر

جاده چوبی در میان گل های نیلوفر

مسیر پیاده روی زیبا میان گل های مرداب

مسیر پیاده روی زیبا میان گل های مرداب

گل های زیبای نیلوفر همه جا دیده می شه

گل های زیبای نیلوفر همه جا دیده می شه

معبد دین کینگ، این پرچم های پنج رنگ، پرچم جشن های باستانی و مذهبی ویتنامه

معبد دین کینگ، این پرچم های پنج رنگ، پرچم جشن های باستانی و مذهبی ویتنامه

در پایان یک روز پر بار و گشت و گذار توی طبیعت به هاستلی که رزرو کرده بودیم رفتیم. یک اتاق بزرگ سه تخته با منظره ای عالی و امکانات کامل به قیمت ۳۰۰ هزار دونگ.

روز پنجم، حرکت به سمت هالونگ

صبح، بعد از خوردن صبحانه خوب هاستل با یک اتوبوس خودمون رو به شهر هالونگ رسوندیم. در یک هتل یک اتاق سه تخته به قیمت ۲۷۰ هزار دونگ رزرو کرده بودیم. بعد از گذاشتن وسایلمون، کمی توی شهر گشتیم و در یک رستوران نهار خوردیم. بعد هم کنار ساحل قدم زدیم، فانوس دریایی هالونگ رو دیدیدم و به چند دفتر گردشگری برای بررسی شرایط تورهای خلیج هالونگ سر زدیم و قیمت گرفتیم. حتی به اداره کشتیرانی هم سر زدیم و قیمت اون ها رو هم پرسیدیم اما در نهایت تصمیم گرفتیم تور خلیج هالونگ رو از هتلمون رزرو کنیم که با قیمت مناسب تری اون رو ارائه می کرد. هزینه تور یک روزه با نهار ۷۰۰ هزار دونگ بود و من چون غذای دریایی نمی تونم بخورم، ترجیح دادم تور رو بدون نهار بگیرم که با چانه زنی قیمت تور بدون نهار ۵۵۰ هزار دونگ شد.

به عنوان شام یک سالاد خوشمزه از میوه های استوایی خوردیم و به هتل برگشتیم تا بتونیم قبل از تور فردا خوب استراحت کنیم.

ساحل خلیج هالونگ و فانوس دریایی

ساحل خلیج هالونگ و فانوس دریایی

انواع صدف در بندر هالونگ

انواع صدف در بندر هالونگ

فو، غذای معروف ویتنامی که با انواع رشته های مختلف درست می شه

فو، غذای معروف ویتنامی که با انواع رشته های مختلف درست می شه

روز ششم، خلیج زیبای هالونگ

بعد از خوردن صبحانه مختصر هتل، ماشینی جلوی هتل به دنبال ما اومد تا ما رو به اداره کشتیرانی هالونگ ببره، بعد از کمی معطلی سوار قایق تفریحی مون شدیم. در ابتدا هم راهنما کمی راجع به قوانین که باید رعایت می کردیم، برای ما صحبت کرد.

قایق از کنار جزیره های کوچکی که هر کدام شکل و نام خاصی داره، مثل جزیره ای که به شکل سگ هست (Stone dog islet) یا مشعل عود (Incense burner islet) که تصویر پشت اسکناس ۲۰۰ هزار دونگی هست و همینطور دو پرنده ای که در حال دعوا هستند (Fighting cock islet) گذشت و در کنار هر کدام توقف کوتاهی برای گرفتن عکس داشت. برای دیدن غار شگفت انگیز (Sung Sot Cave) از قایق پیاده شدیم و بعد از حدود یک ساعت مجددا برای خوردن نهار و ادامه مسیر سوار قایق شدیم.

صبحانه هتل

صبحانه هتل

خلیج هالونگ و کشتی تفریحی

خلیج هالونگ و کشتی تفریحی

مشعل عود، تصویر پشت اسکناس ۲۰۰ هزار دونگی

مشعل عود، تصویر پشت اسکناس ۲۰۰ هزار دونگی

خلیج زیبای هالونگ

خلیج زیبای هالونگ

خلیج هالونگ در کشور ویتنام

خلیج هالونگ در کشور ویتنام

 Fighting cock islet

Fighting cock islet

غار سونگ سوت

غار سونگ سوت

غار شگفت انگیز

غار شگفت انگیز

غار Sung Sot

غار Sung Sot

بعد از نهار قایق برای کایاک سواری، در نزدیکی غار لوئن (Luon) توقف داشت و نیم ساعتی هم در این منطقه زیبا و آرام (البته به جز زمان هایی که گردشگران چینی کنسرت اجرا می کردند) به کایاک سواری گذشت.

غار لوئن و کایاک سواری کنار اون

غار لوئن و کایاک سواری کنار اون

کایاک سواری در خلیج هالونگ

کایاک سواری در خلیج هالونگ

قایقران ها مشغول بازی

قایقران ها مشغول بازی

در پایان این گشت یک روزه هم در جزیره تی تاپ (Titop) توقف داشتیم تا بتونیم از بالای جزیره، منظره کامل تری از این خلیج شگفت انگیز رو تماشا کنیم.

بهترین زمان برای دیدن خلیج هالونگ از ماه اکتبر تا دسامبر هست که هم هوا خیلی گرم نیست و هم احتمال بارش بارون کمه ولی ممکنه هوا مه آلود باشه و نشه منظره شفافی رو دید. در ماه تابستان مه آلود نیست ولی هوا بسیار گرمه و تورهای کمی هم برگزار می شه.

منظره زیبای خلیج هالونگ از جزیره Titop

منظره زیبای خلیج هالونگ از جزیره Titop

خلیج هالونگ از فراز جزیره Titop

خلیج هالونگ از فراز جزیره Titop

خلیج زیبای هالونگ که یکی از عجایب طبیعی جهان هست

خلیج زیبای هالونگ که یکی از عجایب طبیعی جهان هست

جزیره ها و صخره های آهکی درون خلیج هالونگ

جزیره ها و صخره های آهکی درون خلیج هالونگ

پس از پایان تور، برای آخرین بار کمی در فضای شهر هالونگ که خیلی هم توریستیه گشت زدیم و دوباره از سالادهای میوه این شهر که مخلوطی از میوه های استوایی با سس نارگیل هست، نوش جان کردیم.

تورهای خلیج هالونگ با کشتی های کروز چند ستاره به صورت دو روزه و سه روزه هم برگزار می شه و کشتی ها به قسمت های دورتر خلیج میرن و قیمت هاشون معمولا از ۱۰۰ دلار شروع می شه.

خلیج هالونگ در کشور ویتنام

خلیج هالونگ در کشور ویتنام

روز هفتم و هشتم، خداحافظی با هانوی

برای دریافت ویزای میانمار و گذرنامه هامون باید به هانوی بر می گشتیم. صبح با یک گرب به ترمینال اتوبوسرانی بندر هالونگ رفتیم و بعد از خرید بلیط اتوبوس به قیمت ۱۰۰ هزار دونگ به سمت هانوی حرکت کردیم. تقریبا بعد از ظهر بود که به هاستل رسیدیم، این بار سه تخت در یک اتاق دوازده تخته رزرو کرده بودیم. بعد از ظهر احمد و فهیمه به دیدار دوستانشون رفتند و من که کمی احساس سرماخوردگی و خستگی داشتم، هاستل موندم تا استراحت کنم و بتونم برای ادامه سفر آماده باشم.

صبح روز بعد تصمیم گرفتیم تا قبل از رفتن به سفارت میانمار، بقیه نادیده های این شهر رو ببینیم. با قدم زدن توی خیابون ها و کوچه ها می شه بخشی از زندگی مردم رو دید. از مراسم عروسی گرفته تا مراسم ختم. مغازه های بامبو فروشی، گل فروشی هایی که برای مراسم مذهبی و مراسم ختم تاج های گل آماده می کردند، همینطور مغازه هایی که مشابه ما ایرانی ها به درخواست خانواده داماد برای خانواده عروس هدایایی رو آماده می کردند و برای خانواده عروس می فرستادند. ریل راه آهنی که از یک کوچه باریک رد می شد و ورود به کوچه فقط برای اهالی اون کوچه آزاد بود و ماموری هم برای رعایت این قانون، اونجا بود.

همه این ها قسمتی از دیدنی های منحصر به فرد یک جامعه ست که شاید توی هیچ فهرست گردشگری نشه پیداشون کرد.

بامبو فروشی

بامبو فروشی

مجلس عروسی به سبک ویتنامی و پذیرایی با تخمه آفتاب گردان

مجلس عروسی به سبک ویتنامی و پذیرایی با تخمه آفتاب گردان

بخش کوچکی از هدایای داماد به خانواده عروس، داماد هم داماد ویتنامی

بخش کوچکی از هدایای داماد به خانواده عروس، داماد هم داماد ویتنامی

تاج های گل که برای مراسم مذهبی آماده می شه

تاج های گل که برای مراسم مذهبی آماده می شه

مجلس ختم به سبک ویتنامی

مجلس ختم به سبک ویتنامی

شاید باورتون نشه ولی از این کوچه باریک وسط شهر، قطار رد می شه

شاید باورتون نشه ولی از این کوچه باریک وسط شهر، قطار رد می شه

ریل قطار در شهر هانوی

ریل قطار در شهر هانوی

خانه های کنار ریل راه آهن

خانه های کنار ریل راه آهن

سوژه های عکاسی در ویتنام خیلی زیاده

سوژه های عکاسی در ویتنام خیلی زیاده

با دیدن این پرها، یاد سال های بچگی و خادمان حرم امام رضا می افتادم که اون موقع ها پر دستشون می گرفتند.

با دیدن این پرها، یاد سال های بچگی و خادمان حرم امام رضا می افتادم که اون موقع ها پر دستشون می گرفتند.

بعد از دیدن این ها به سفارت میانمار رفتیم و گذرنامه هامون رو گرفتیم و دوباره خودمون رو به خوشمزه ترین غذایی که تا اون روز خورده بودیم، دعوت کردیم. در راه برگشت به هاستل هم یک سالاد میوه خوشمزه خوردیم. وقتی به هاستل رسیدیم اجازه گرفتیم تا بتونیم بدون پرداخت هزینه تا زمان حرکتمون به سمت هوی آن توی هاستل بمونیم. روز قبل برای رفتن به شهر بعدی یعنی هوی آن، از یکی از دفاتر مسافرتی بلیط اتوبوس تخت دار به قیمت۳۵۰ هزار دونگ خریده بودیم. شب با کمی تاخیر یک ون به دنبال ما اومد و ما رو به ترمینال برد، این ترانسفر هم جزئی از خدمات بود که روی بلیط اتوبوس وجود داشت.

سالاد میوه، از خوشمزه های ویتنام

سالاد میوه، از خوشمزه های ویتنام

بعد از اینکه راننده ها تمام صندوق های اتوبوس رو از بار پر کردند، به مسافرها اجازه دادند کوله ها و وسایلشون رو توی صندوق بگذارند و بعد هم سوار اتوبوس بشند. اتوبوس خیلی تمیز نبود و هر صندلی هم یک پتوی نه چندان تمیز داشت. تمام مسیر دمای اتوبوس حدود ۱۰ درجه بود و من با اینکه کل شب رو توی اتوبوس فریز شدم، حاضر نشدم از اون پتو استفاده کنم. تخت های اتوبوس هم شبیه اونچه در لائوس و کامبوج متدواله نیست و چیزی بین اتوبوس های وی آی پی خودمون و اون اتوبوس های تخت دار هست.

اتوبوس هانوی-دانانگ

اتوبوس هانوی-دانانگ

روز نهم، هوی آن شهر آرزوها

حدود ظهر بود که به هوی آن رسیدیم تا هاستلی که رزرو کرده بودیم، ده دقیقه ای پیاده راه بود. سه تخت از یک اتاق چهار تخته رو رزرو کرده بودیم و یک دختر دیگه هم، هم اتاقی ما بود.

توی هوی آن رودخانه ای وجود داره و همزمان با غروب آفتاب، قایق ها با چراغ های ویتنامی رنگی رنگیشون روی رودخونه به حرکت در میاند و مسافرین با روشن کردن شمعی درون مقواهای رنگی، آرزوهاشون رو همراه شمع به دست رودخونه می سپرند. قبل از غروب به سمت رودخونه رفتیم تا در یک روزی که وقت داشتیم، بتونیم زیبایی های شهر رو هم در نور روز و هم در بین نورهای رنگارنگ چراغ ها بعد از غروب آفتاب تماشا کنیم.

اینجا هم بساط انواع غذاهای خیابانی که بیشتر هم غذاهای دریایی هست، برپا بود.

کوچه های شهر هوی آن

کوچه های شهر هوی آن

رستوران های شهر هوی آن، خدمات ماساژ هم در همه شهر های ویتنام در خیابان های توریستی وجود داره

رستوران های شهر هوی آن، خدمات ماساژ هم در همه شهر های ویتنام در خیابان های توریستی وجود داره

پوست نارگیل نقاشی شده، صنایع دستی زیبای ویتنام

پوست نارگیل نقاشی شده، صنایع دستی زیبای ویتنام

رودخانه بن(Bon) در هوی آن

رودخانه بن(Bon) در هوی آن

قایق های زیبا روی رودخانه بن

قایق های زیبا روی رودخانه بن

چراغ های ویتنامی، چراغ های چوبی از تله های ماهی گیری ایده گرفته شده

چراغ های ویتنامی، چراغ های چوبی از تله های ماهی گیری ایده گرفته شده

غذاهای ویتنامی

غذاهای ویتنامی

قورباغه ها خیلی چاق و چله بودند

قورباغه ها خیلی چاق و چله بودند

نگاه مشتاق همراهش

نگاه مشتاق همراهش

شمع های آرزو، یک بار دگر آن شکرستانم آرزوست (فخرالدین عراقی)

شمع های آرزو، یک بار دگر آن شکرستانم آرزوست (فخرالدین عراقی)

در آرزوی رویش چندین عجب نباشد/گر آفتاب ازین پس پیش از سحر برآید (سیف فرغانی)

در آرزوی رویش چندین عجب نباشد/گر آفتاب ازین پس پیش از سحر برآید (سیف فرغانی)

بازی آب و نور و رنگ

بازی آب و نور و رنگ

تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت/ حالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی (حافظ)

تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضت/ حالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی (حافظ)

رستوران زیبا در شهر هوی آن

رستوران زیبا در شهر هوی آن

روز دهم، هوئه شهری که دوستش داشتم

صبح خیلی زود با اتوبوس از هوی آن به سمت دانانگ حرکت کردیم. مسافت این دو شهر ۳۰ کیلومتر هست و ما بعد از حدود یک ساعت به دانانگ رسیدیم. فهیمه قصد داشت تا پل دست طلایی (Golden hand) و دهکده فرانسوی ها رو ببینه. برای دیدن این مجموعه که خارج از شهر هست یا باید حداقل از یک روز قبل تور رزرو کرد یا با موتور یا تاکسی به این مجموعه رفت. اون موقع برای رزرو تور دیر شده بود و فهیمه با یک موتور گرب (موتور تاکسی اینترنتی) به سمت پل طلایی رفت. هزینه ورودی این مجموعه ۳۴ دلار هست و حدودا دو ساله که این پل جدید با هدف جذب گردشگر ساخته شده.

من و احمد تصمیم گرفتیم به جای این مجموعه با قطار به سمت هوئه بریم. مسیری که تعریفش رو زیاد شنیده بودیم. قطار از پیچ و خم های کوهستان های سرسبز مشرف به دریا رد می شه و دیدن همزمان کوهستان، جنگل،آسمون و دریا رو ممکن می کنه.

بلیط رفت و برگشت قطار رو ۱۵۰ هزار دونگ خریدیم که البته این قیمت برای خارجی ها هست و مردم محلی هزینه کمتری رو پرداخت می کنند. مسافت هوئه از دانانگ حدود ۹۰ کیلومتره و قطار با چند توقفی که در ایستگاه های مختلف داشت بعد از سه ساعت به هوئه رسید.

ایستگاه قطار دانانگ

ایستگاه قطار دانانگ

مسیر فوق العاده دانانگ به هوئه

مسیر فوق العاده دانانگ به هوئه

سواحل خلیج دانانگ

سواحل خلیج دانانگ

کوه و جنگل و دریا

کوه و جنگل و دریا

سواحل خلیج دانانگ در مسیر هوئه

سواحل خلیج دانانگ در مسیر هوئه

وقتی به هوئه رسیدیم پیاده به سمت شهر امپراتوری هوئه (Imperial City) رفتیم و در مسیرمون در یک کافه تمیز و زیبا از آبمیوه های ارزون ویتنامی خوردیم. کلا در ویتنام میوه و آبمیوه ارزونه و با ۲۰ هزار دونگ (کمتر از یک دلار) می شه یک اسموتی یا آبمیوه بزرگ خورد. جالب اینکه در کافه های ویتنام مادامی که توی کافه نشستی با چای سبز از مشتری پذیرایی می کنند و هزینه ای هم بابتش دریافت نمی کنند.

قایق های رودخانه پرفیوم در شهر هوئه

قایق های رودخانه پرفیوم در شهر هوئه

بنای یابود زنان ویتنام در شهر هوئه

بنای یابود زنان ویتنام در شهر هوئه

کافه ای در هوئه

کافه ای در هوئه

شهر هوئه در کشور ویتنام

شهر هوئه در کشور ویتنام

رودخانه پرفیوم در شهر هوئه

رودخانه پرفیوم در شهر هوئه

شهر امپراتوری هوئه زمانی پایتخت ویتنام بوده. با گذشت زمان و رخ دادن حوادث طبیعی مثل سیل، طوفان و موریانه و مهم تر از اون ها در طی جنگ هایی که اتفاق افتاده، قسمت زیادی از این شهر تخریب شده و قسمت کوچکی که باقی مونده، مرمت شده و در فهرست میراث فرهنگی یونسکو ثبت شده. درون این شهر که دور تا دور اون شبیه یک دژ دیوارهای بلندی کشیده شده، شهر ممنوعه ارغوانی قرار داره که بی شباهت به شهر ممنوعه در پکن نیست البته در ابعاد بسیار کوچکتر. همینطور دریاچه مروارید و تعدادی ساختمان، کاخ و باغ های قدیمی در این شهر باستانی وجود داره.

در این باغ پرنده هایی مثل سینه سرخ ابلق، ماهی خورک و کبوتر زبرا هم دیدم ولی نتونستم عکس خوبی ازشون بگیرم.

ورودی شهر امپراتوری هوئه

ورودی شهر امپراتوری هوئه

دژ دور شهر امپراتوری هوئه

دژ دور شهر امپراتوری هوئه

شهر امپراتوری هوئه

شهر امپراتوری هوئه

شهر امپراتوری هوئه

شهر امپراتوری هوئه

فضایی زیبا در شهر باستانی هوئه

فضایی زیبا در شهر باستانی هوئه

یکی از ساختمان های باقی مانده از شهر امپراتوری هوئه

یکی از ساختمان های باقی مانده از شهر امپراتوری هوئه

قسمتی از کاخ امپراتوری هوئه

قسمتی از کاخ امپراتوری هوئه

خانم های ویتنامی و لباس های زیباشون

خانم های ویتنامی و لباس های زیباشون

با این که این کاخ یا شهر امپراتوری بسیار کوچکتر از شهر ممنوعه پکن بود اما وجود گردشگرهای کمتر، فضای آرام و به دور از هیاهوی شهر، اون رو برای من جذاب تر و دوست داشتنی تر کرده بود. ورودی این شهر باستانی هم ۱۵۰ هزار دونگ بود.

پس از تاریکی هوا بالاخره از این شهر دیدنی دل کندیم و در یکی از رستوران های نزدیک اون شام خوردیم و بعد هم سریعا خودمون رو به ایستگاه قطار رسوندیم تا به دانانگ برگردیم.

گل های ارکیده

گل های ارکیده

یکی از راهروهای شهر ممنوعه ارغوانی در شهر باستانی

یکی از راهروهای شهر ممنوعه ارغوانی در شهر باستانی

شهر باستانی پر بود از بن سای

شهر باستانی پر بود از بن سای

شهر باستانی هوئه

شهر باستانی هوئه

یکی از معدود بناهای باقی مانده از شهر باستانی

یکی از معدود بناهای باقی مانده از شهر باستانی

دروازه شرقی شهر امپراتوری هوئه

دروازه شرقی شهر امپراتوری هوئه

دریاچه مروارید

دریاچه مروارید

ساختمانی با کاشی های زیبا

ساختمانی با کاشی های زیبا

گروهی از نوازندگان در شهر باستانی هوئه

گروهی از نوازندگان در شهر باستانی هوئه

نورپردازی ساختمان ها با غروب آفتاب شروع می شه و ساختمان ها رو زیباتر می کنه

نورپردازی ساختمان ها با غروب آفتاب شروع می شه و ساختمان ها رو زیباتر می کنه

شهر امپراتوری هوئه در شب

شهر امپراتوری هوئه در شب

یک نوع دیگه از فو، غذای ویتنامی

یک نوع دیگه از فو، غذای ویتنامی

ایستگاه قطار شهر هوئه

ایستگاه قطار شهر هوئه

روز یازدهم، هو شی مین سیتی

صبح خیلی زود بیدار شدیم تا بتونیم به موقع به فرودگاه دانانگ بریم. از اینجا به سمت آخرین شهری که قرار بود در این کشور ببینیم یعنی سایگون پرواز داشتیم. همونطوری که گفتم سرعت مجاز در جاده های بین شهری در این کشور پائینه و از طرفی بلیط هواپیما هم چندان گرون نیست و همین باعث می شه خیلی جاها استفاده از پرواز به صرفه تر باشه.

شهر سایگون که به خاطر هو شی مین قهرمان ملی ویتنامی ها، نام اون رو تغییر دادند و حالا اون رو با نام هو شی مین سیتی می شناسند، در جنوب ویتنام قرار داره. شهری که دلتای رودخانه مکونگ در نزدیکی اون مشهوره. همینطور تونل های کوچی و معبد کائو دای از دیگر دیدنی های حومه شهر هو شی مین هست که دیدن اون ها در برنامه ما نبود.

هواپیمای شرکت ویت جت

هواپیمای شرکت ویت جت

اتوبوس های عمومی شهر سایگون

اتوبوس های عمومی شهر سایگون

برای آخرین شب در ویتنام، سه تخت در یک اتاق ده تخته رزرو کرده بودیم. کمی استراحت کردیم و بعد برای دیدن خیابان های اطراف هاستل پیاده توی شهر قدم زدیم.

در شهر سایگون کلیسای نوتردام، مرکز پست، واکینگ استریت هو شی مین، کافه آپارتمان که پر از کافه های ویتنامی است، یکی از بازارهای سنتی این شهر و رودخانه سایگون که از وسط شهر عبور می کنه رو دیدیم.

سایگون هم مثل هانوی شهر شلوغی هست اما خیابان ها عریض تره و اصول شهرسازی کمی بهتر از هانوی هست و همین باعث می شه فضای شهر منظم تر به نظر برسه.

آخرین غروب ویتنام روی پل سو سیم(Thu Thiem) به تماشا ایستادیم و در نهایت صبح روز بعد، فهیمه و احمد سایگون رو به مقصد تایپه و من به مقصد کوالالامپور ترک کردیم.

کلیسای نوتردام شهر سایگون

کلیسای نوتردام شهر سایگون

مرکز پست شهر هو شی مین

مرکز پست شهر هو شی مین

فضای داخلی مرکز پست شهر هو شی مین

فضای داخلی مرکز پست شهر هو شی مین

سوغاتی های ویتنامی

سوغاتی های ویتنامی

تماشای غروب آفتاب روی پل سو سیم

تماشای غروب آفتاب روی پل سو سیم

کلاب های شبانه در سایگون

کلاب های شبانه در سایگون

آب نمای نیلوفر در واکینگ استریت شهر سایگون

آب نمای نیلوفر در واکینگ استریت شهر سایگون

موتور سواران شهر هو شی مین

موتور سواران شهر هو شی مین

آخرین شام ویتنامی به قیمت ۱.۵ دلار

آخرین شام ویتنامی به قیمت ۱.۵ دلار

هزینه های سفر من به ویتنام

به طور کلی ویتنام کشور خیلی ارزونی هست و حتی گاهی از ایران هم ارزون تر، مجموع هزینه های من در این سفر به این صورت هست:

  • سیم کارت: ۱۲۰ هزار دونگ
  • سه بار خشکشویی لباس ها: ۱۱۰ هزار دونگ
  • حمل و نقل درون شهری: ۳۷۰ هزار دونگ
  • حمل و نقل برون شهری: ۷۳۰ هزار دونگ
  • غذا، نوشیدنی، میوه: ۱۲۰۰ هزار دونگ
  • ورودیه امکان دیدنی و تورها: ۹۵۰ هزار دونگ
  • سوغاتی و یادگاری: ۹۰ هزار دونگ
  • اقامت ها: ۱۲۳۰ هزار دونگ
  • ویزا: ۱۱۵ دلار
  • بلیط پرواز دانانگ به هو شی مین سیتی: ۴۴ دلار
  • بلیط فیلیپین به هانوی: ۱۰۴ دلار
  • بلیط سایگون به مالزی: ۴۲ دلار

مجموع هزینه ها: ۴۸۰۰ هزار دونگ معادل ۲۰۸ دلار بعلاوه ۱۱۵ دلار ویزا و ۱۹۰ دلار پروازها

تاریخ سفر: آبان ۱۳۹۸

مهسا محمودی

مهسا محمودی نویسنده مهمان

۲۲دیدگاه

دیدگاه را وارد کنید
نام خود را وارد کنید
  • - گزینه های دیدگاه، نام و ایمیل حتما باید وارد شوند.
  • - ایمیل شما هیچگاه منتشر نخواهد شد. فقط برای اطلاع شما از پاسخ به دیدگاهتان استفاده می شود.
ف
فرزاد
حدود ۲ ماه قبل

سلام و عرض ادب
بسیار لذت بخش بود . تشکر ویژه بابت نگارش سفرنامه
از زمانی که سفرنامه رو خوندم ، تحقیقات رو شروع کردم ، ایشالله کرونا رو رد کنیم ، مقصدی بعدی سفرم شد ویتنام :)

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۱ ماه قبل

سلام بر شما
خیلی ممنون از نظرتون
خوشحالم که براتون مفید و انگیزه دهنده بوده
ان شاالله تا تابستان سال آینده این وضعیت به اتمام برسه و بشه سفر رفت

پاسخ
پاسخ
م
محسن
حدود ۲ ماه قبل

سلام، ميشه لطفا در ارتباط با مدارك و ميزان تمكن مالي و همچنين رزرو هتل براي ارائه به سفارت، بيشتر توضيح بفرماييد

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

سلام بر شما
تمکن مالی رو بهتره با سفارت تماس بگیرید و مطمئن بشید، موقع سفر ما ۳۵ میلیون تومن کافی بود. رزرو هتل رو هم می تونید از سایت های رزرو مثل بوکینگ دریافت کنید. توی همین سایت هم مطلب کاملی در مورد انواع ویزا و مدارک مورد نیاز در بخش راهنمای سفر وجود داره پیشنهاد میکنم اون رو مطالعه کنید

پاسخ
پاسخ
م
محسن
حدود ۲ ماه قبل

خيلي عالي بود

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

خیلی ممنونم لطف دارید

پاسخ
پاسخ
ح
حسین
حدود ۲ ماه قبل

ممنون مهسا خانم،شما هم مثل احمد خانی سفرنامه هاتون جذاب هست و خوندنی. لطفا سفرنامه های دیگتون رو هم زودتر بنویسید و بذارید.برای امثال من که ساکن آلمان هستیم و کار می‌کنیم کشورهای شرق و جنوب شرق آسیا واقعا ارزونه، فقط حیف که دور هستن و هزینه پروازشونم گرون میشه. ولی در آینده حتما دوست دارم چند تا از این کشورها رو ببینم.

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

خیلی ممنونم از انرژی مثبتتون
ان شاالله بزودی شرایط سفر به این منطقه براتون فراهم شه ارزشش رو داره

پاسخ
پاسخ
د
داور
حدود ۲ ماه قبل

ضمن تشکر از سفرنامه جالبتون.من یک سوال داشتم و اون اینکه شما که سه نفری سفر می کردین پول رو چجوری خرج می کردین؟ مثلا موقع غذا خوردن هرکی غذای خودش رو حساب می کرد یا یه نفر حساب می کرد و بعدا بقیه دنگشون رو میدادند؟

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

هر کسی سهم خودش رو پرداخت می کرد

پاسخ
پاسخ
م
منصوره
حدود ۲ ماه قبل

سلام ، ممنون از سفرنامه زیباتون
یک سوال داشتم
در بین شهرهایی که رفتید ، از نظر زیبایی و ارزش دیدن و وقت گذاشتن اگر بخواهید انتخاب کنید ، به ترتیب اولویت لطفا بفرمائید

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

سلام ، ممنونم
خب سلیقه ها متفاوته ولی بنظرم تمام شهرهایی که دیدیم خوب بودند و زمانی هم که بهشون اختصاص دادیم کاملا به اندازه بود به جز هانوی که به خاطر ویزای میانمار ناچار بودیم زیاد بمونیم

پاسخ
پاسخ
د
داود
حدود ۲ ماه قبل

حضور بانوی با فضیلت مهسا ..خاطر نشان میسازد خاطرات ناصرخسرو و مارکوپلو پلی میسازد برای روشن شدن آرا و عقاید نیکوتر از نیکو بل اخص ضرب المثل های هر کشوری و شهر های مختلف آرایش سفر نامه را درخشان تر میسازد .ایام سعادت مستدام هم وطن شریف من .

پاسخ
پاسخ
A
Alireza malekzadeh
۲ ماه قبل

بسیار عالی چون من خودم ۵سال پیش رفته بودم برام دوچندان جذابیت داشت خوندن این سفر نامه

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

خوندن نظر شما به عنوان کسی که قبلا این نوشته ها رو تجربه کرده، دو چندان انرژی بخش بود
ممنون از ثبت نظرتون

پاسخ
پاسخ
D
Davoud saffari
۲ ماه قبل

فوق العاده قابل تقدیر من داود هستم در اینستا

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

خیلی لطف دارید ممنون

پاسخ
پاسخ
ل
لیلا
۲ ماه قبل

خیلی جذاب و زیبا بود واقعا فکر نمیکردم این کشور به این قشنگی باشه🌷🌷

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

ممنونم لیلا جون
ان شاالله بزودی خودت میبینیش

پاسخ
پاسخ
م
محمدرضا باقری
۲ ماه قبل

ویتنام عالیه!

پاسخ
پاسخ
م
مرتضی بهشتی
۲ ماه قبل

درود بر شما خانم محمودی
و سپاس بی پایان خدمت احمد عزیز
سفر به ویتنام تجربه خاص و بی نظیریه
امیدوارم با بهتر شدن شرایط حتما به دیدارش برم
ممنون از اینکه تجربیات ناب خودتون رو در اختیار همگان قرار می دید

پاسخ
پاسخ
مهسا
مهسا نویسنده مطلب
حدود ۲ ماه قبل

سلام بر شما
خیلی ممنون از لطفتون
ان شاالله به زودی سفر می کنید

پاسخ
پاسخ
ادامه...