سفرنوشت

سفرنامه کاستاریکا

کاستاریکا

ویزای کاستاریکا و راهنمای کلی

ویزای کاستاریکا Costa Rica از اون ویزاهایی هست که گرفتنش دردسر داره. این کشور توی ایران سفارت نداره و باید به سفارت کاستاریکا توی یک کشور دیگه برای ویزا مراجعه کنیم. وزارت خارجه کاستاریکا ایران و ۱۴ کشور دیگه رو جزو کشورهای خاص ویزا Restricted visa طبقه بنده کرده که معنیش حساسیت بسیار زیاد برای دادن ویزا هست و همه مدارک شما به وزارت خارجه در خود کاستاریکا منتقل میشه و تصمیم گیری توسط اون ها انجام میشه و خود سفارت نقشی در این مورد نداره.

یک سری استثنا هم برای ایرانی ها وجود داره. دارندگان پاسپورت ایرانی اگر ویزای مولتیپل و معتبر کانادا داشته باشند که در بازه زمانی ۶ ماه بعد از دریافت اون ویزا حداقل یکبار به کانادا سفر کرده باشند، میتونند به مدت ۳۰ روز و بدون داشتن ویزای کاستاریکا به این کشور سفر کنند. این مورد شامل حال من میشد و بدون ویزای کاستاریکا به اونجا سفر کردم.

دارندگان ویزاهای خاصی از امریکا هم تحت شرایطی میتونند بدون ویزا وارد کاستاریکا بشند که چون شرایطش پیچیده و طولانیه از نوشتنش صرف نظر می کنم. حواستون باشه داشتن بلیط خروج از کاستاریکا (زمینی، دریایی یا هوایی) خیلی خیلی برای مرزبانی مهمه و حتی به شهروندان غربی هم در صورت نداشتن بلیط خروج اجازه ورود به کاستاریکا رو نمیدند.

مزرعه های قهوه در کاستاریکا

مزرعه های قهوه در کاستاریکا

از ویزای سختش که بگذریم کاستاریکا کشور زیبایی هست با ۴ میلیون نفر جمعیت که در قاره آمریکای مرکزی بین نیکاراگوئه و پاناما واقع شده. این کشور به جنگل های سرسبز و بارانی، قله های آتشفشانی، سواحل تمیز و زیبا در هر دو سمت دریای کارائیب و اقیانوس آرام و آبشارهاش معروفه.

حدود ۲۵ درصد کل مساحت کاستاریکا مناطق حفاظت شده هست که بالاترین میزان در دنیاست. کاستاریکا آب و هوای نزدیک به استوایی داره و بجز ارتفاعات، بقیه مناطق دو فصل بارانی و خشک دارند. فصل بارانی از اردیبهشت تا آبان هست که هوا خنک تره ولی بارندگی هم زیاده.

طبیعت زیبا و سبز کاستاریکا

طبیعت زیبا و سبز کاستاریکا

کاستاریکا شاید ثروتمندترین کشور آمریکای مرکزی باشه و همین باعث بوجود آمدن یک مشکل بزرگ واسه کوله گردها شده: خیلی گرونه! یعنی با استانداردهای آمریکای مرکزی گرونه، بویژه حمل و نقل بین شهری. من هم تصمیم گرفتم فقط پایتخت کشور یعنی سن خوزه San Jose رو ببینم و بقیه اون رو بذارم برای زمانی که هم از نظر مالی و هم زمانی اوضاع بهتر بود. زبان مردمش اسپانیش هست و راحت میشه باهاشون ارتباط برقرار کرد.

پروازها از ایران به کاستاریکا بالای ۱۵۰۰ دلاره و همشون نیاز به ویزای ترانزیت شینگن یا کانادا و امریکا داره. من از جمهوری دومینیکن به کاستاریکا پرواز کردم که بلیطم شد ۲۰۵ دلار و بلیط خروج از کاستاریکا به پاناما هم ۹۰ دلار شد.

روز اول؛ به دنبال ویزا، خواب و فیلم ایرانی در کاستاریکا

ساعت ۴ صبح پرواز ایرلاین کوندور از جمهوری دومینیکن توی فرودگاه مدرن سن خوزه به زمین نشست. پلیس مرزی بر خلاف انتظارم خیلی راحت و بدون سوال غیرعادی با دیدن ویزای کانادا مهر ورود رو توی پاسپورتم زد. صرافی فرودگاه کارمزد زیادی برای تبدیل پول می گرفت من هم از خودپرداز فرودگاه استفاده کردم که البته اون هم ۵ دلار کارمزد داشت. واحد پول کاستاریکا کولون هست و هر دلار امریکا در زمان سفرم معادل ۵۶۰ کولون بود. فرودگاه تا مرکز شهر سن خوزه ۲۰ کیلومتر راه هست که با اتوبوس ۱ ساعتی طول میکشه. بعد از ۱۵ دقیقه منتظر موندن اتوبوس اومد و با دادن ۵۰۰ کولون سوار شدم. هوا تازه داشت روشن میشد که به مرکز شهر رسیدم. تا هاستلی که انتخاب کرده بودم پیاده حدود ۴۰ دقیقه راه بود که تصمیم گرفتم پیاده برم چون هاستل ساعت ۸ صبح باز می کرد.

برای سه شب اقامتم هاستل اوربانو یوسس Hostel Urbano Yoses رو انتخاب کرده بودم. قیمت هر تخت توی اتاق ۸ تخته ۱۱ دلار بود ولی هیچ شبی بیشتر از ۳ نفر توی اتاق نبودیم. نسبت به گرونی کاستاریکا قیمت مناسبی بود ضمن اینکه صبحانه هم پنکیک سرو می کرد.

حیاط هاستل دید بسیار خوبی از شهر سن خوزه داشت.

حیاط هاستل دید بسیار خوبی از شهر سن خوزه داشت.

صبحانه خوردم و با اینکه شب قبل نخوابیده بودم، رفتم دنبال سفارت و ویزا. پیاده تا سفارت نیکاراگوئه رفتم. میدونستم برای نیکاراگوئه نیاز به ویزا ندارم ولی میخواستم ویزاش رو بگیرم تا باهاش بتونم به بقیه کشورهای امریکای مرکزی برم. سفارت نیکاراگوئه بهم گفت مطمئن نیستند که بدون ویزا بتونم به نیکاراگوئه سفر کنم و ویزا هم به من نمیدند! خسته نباشند واقعا!

روی نقشه سفارت هندوراس رو پیدا کردم. خیلی فاصله بود و نمیشد پیاده رفت. تاکسی هم که توی کاستاریکا نمیشه سراغش رفت، خیلی گرونه. مثلا واسه یک مسافت ۱۰ دقیقه ای حداقل ۱۰ دلار باید بدی. اوبر کمی ارزونتره ولی بازم گرون میشه. حمل و نقل عمومی توی سن خوزه اتوبوس هست که کرایش حدود نیم دلاره ولی استفاده ازش اونم برای کسی که زبان اسپانیایی بلد نیست خیلی خیلی سخت و پیچیده ست. هر جوری بود با اتوبوس خودم رو رسوندم سفارت هندوراس. وقتی نوبتم شد منشی سفارت بهم گفت خانم سفیر برای یک جلسه رفته بیرون و عصر میاد. شماره دفتر سفیر رو بهم داد و گفت عصر زنگ بزنم ببینم بهم ویزا میده یا نه. فردا جمعه بود و با این اوضاع گرفتن ویزا به آخر هفته می خورد. با محدودیت زمانی که داشتم نمیتونستم ویزای هندوراس رو بگیرم و قیدش رو زدم.

خیابان های سن خوزه پایتخت کاستاریکا

خیابان های سن خوزه پایتخت کاستاریکا

بعد از سفارت یک سیم کارت و پکیج ۱۵۰ مگابایت اینترنت از کمپانی مویستار به قیمت حدود ۳ دلار خریدم. اینقدر خسته و کم خواب بودم که حس کردم دارم مریض میشم. خودم رو رسوندم به هاستل و خوابیدم. فکر می کردم فردا صبحش بیدار بشم ولی خوشبختانه ۷ عصر بیدار شدم. شال و کلاه کردم که برم سینما. یک ماه قبل توی گروه کوچ سرفینگ سن خوزه سوالی پرسیده بودم و یک دختر ایرانی به اسم رویا بهم پیام داده بود. رویا یک کارگردان جوانه و سال ها بود با خانوادش به کاستاریکا مهاجرت کرده بود. از اتفاق اون روز یک مجموعه فیلم مستند توی یکی از سینماهای سن خوزه به نمایش در میومد که فیلم رویا هم جزوش بود.

ورودی سینما

ورودی سینما

ساعت ۸ شب نمایش شروع شد و اولین فیلم هم فیلم رویا به اسم هیچ چیز و هیچکس یا نادا نی نادیه Nada Ni Nadie بود. هیچ چیز و هیچ کس دو زبانه فارسی و اسپانیایی بود. اولش جالب بود رفتی توی یک سینما اونور دنیا و یک فیلم به زبان فارسی پخش بشه. ماجرای فیلم ترکیبی از زندگی یک مادر و دختر کوبایی و همینطور تجربه شخصی رویا و برادرش که توی اقیانوس غرق شده بود. فیلم برای من بسیار بسیار غم انگیز بود و اینقدر من رو تحت تاثیر قرار داد که تا لحظه خروج از کاستاریکا بغض گلوم رو گرفته بود.

روز دوم؛ آبشار با دوستان جدید

صبح که از خواب بیدار شدم قصد داشتم گشتی توی شهر سن خوزه بزنم. موقع صبحانه خوردن کنار یک پسر هلندی نشستم و مشغول صحبت شدیم. ازش پرسیدم برنامه امروزت چیه؟ گفت تا نیم ساعت دیگه ماشینی که کرایه کردیم رو میارن اینجا و با دوست دخترم به یکی از آبشارهای زیبای کاستاریکا میریم. بدون معطلی گفتم منم بیام؟ با روی خوش گفت چرا که نه، هم بیشتر خوش میگذره و هم هزینه هامون کمتر میشه.

ساعت ۹ صبح نماینده کمپانی کرایه ماشین دم در هاستل بود. امضای قرارداد و پرداخت که توسط لارس انجام شد نیم ساعت طول کشید. کرایه یک روز ماشین ۴۵ دلار و هزینه بنزین رفت و برگشتمون هم ۱۱ دلار شد. از شهر و جاده اتوبان که خارج شدیم مسیر خیلی دوست داشتنی شد و چهره واقعی کاستاریکا رو دیدیم. کوهستان های سر سبز، مزارع قهوه و موز و حرکت توی جاده های مارپیچ مه گرفته هر سه نفرمون رو سرحال کرده بود. با چند بار ایستادن توی مسیر نهایتا بعد از ۳ ساعت به ورودی آبشار رسیدیم.

لارس، من و میتزی

لارس، من و میتزی

جاده های پر پیچ و خم کاستاریکا

جاده های پر پیچ و خم کاستاریکا

ورودی منطقه آبشار گاو یا کاتاراتا دِل تورو (Catarata Del Toro) چهارده دلار بود. محوطه ورودی که بار رستوران بود پر بود از پرنده های رنگارنگ که از جنگل های اطراف برای غذا خوردن اونجا اومده بودند. از توی باغ جلوی رستوران، آبشار و ابهتش دیده میشد ولی برای نزدیک شدن ۴۰ دقیقه به سمت ته دره پیاده روی کردیم.

آبشار گاو از بالا

آبشار گاو از بالا

در مسیر آبشار این درخت های تنومند زیاد دیده میشد.

در مسیر آبشار این درخت های تنومند زیاد دیده میشد.

کاتاراتا دل تورو از زاویه دیگر

کاتاراتا دل تورو از زاویه دیگر

آب آبشار و حوضچه پایینش اسیدی بود و توصیه شده بود توش شنا نکنیم. همون پوره های آب که توی فضا بود هم باعث سوزش چشم میشد. علت اسیدی بودن به دلیل فعالیت های آتشفشانی بود. بجز ما سه تا فقط یک زوج دیگه اونجا بودند و میشد از صدای طبیعت نهایت لذت رو برد. ناهاری که با خودمون برده بودیم رو کنار حوضچه آبشار خوردیم و سر بالایی به سمت ماشین که نفس گیر بود طی کردیم.

میتزی و آبشار

میتزی و آبشار

بار رستوران آبشار

بار رستوران آبشار

توی مسیر بازگشت یکی دو بار دیگه توقف کردیم و عصر به ترافیک سنگین سن خوزه و اطرافش خوردیم. نهایتا ۵:۳۰ عصر در حالیکه باک ماشین رو پر کردیم (طبق قرارداد) به هاستل رسیدیم.

روز سوم؛ گشت در سن خوزه پایتخت کاستاریکا

روز شنبه بود و بانک ها دیر باز می کردند. به یک مرکز خرید رفتم که بهم گفته شده بود بانک روز شنبه هم باز میکنه ولی صف جلوی بانک خیلی شلوغ بود. قصد داشتم چند تا اسکناس پول تا نخورده از بانک بگیرم. توی یکی از راهروهای مرکز خرید تعدادی فروشنده اسکناس و سکه قدیمی بودند که خوشبختانه پول نو هم داشتند. چیزی که برام جالب بود یکیشون اسکناس ۱۰۰ تومانی تا نخورده هم داشت که حدود ۱.۵ دلار میفروخت.

فروش ۱۰۰ تومانی در کاستاریکا

فروش ۱۰۰ تومانی در کاستاریکا

بقیه روز رو به قدم زدن توی مرکز قدیمی شهر که پر از جنب و جوش بود و تعداد زیادی بازارچه محلی داشت گذروندم. شهر سن خوزه جذابیت چندانی نداره ولی از اونجایی که حتی روز شنبه هم زنده بود، پرسه زدن بین مردم و گوش دادن به موسیقی که توی پارک های مختلف شهر اجرا میشد بهم اجازه نمیداد به هاستل برگردم.

سن خوزه پایتخت کاستاریکا

سن خوزه پایتخت کاستاریکا

موز در انواع مختلف. کاستاریکا یک از بزرگترین صادرکنندگان موز در دنیاست.

موز در انواع مختلف. کاستاریکا یک از بزرگترین صادرکنندگان موز در دنیاست.

رعایت قوانین توسط مردم خیلی خوب بود.

رعایت قوانین توسط مردم خیلی خوب بود.

واکینگ استریت سن خوزه در روز شنبه

واکینگ استریت سن خوزه در روز شنبه

کلیسای جامع سن خوزه

کلیسای جامع سن خوزه

بازار میوه و تره بار

بازار میوه و تره بار

شهر سن خوزه خیلی زنده بود

شهر سن خوزه خیلی زنده بود

غذای معمول کاستاریکایی که همه جا میشه پیدا کرد مرغ سرخ شده، برنج کنارش موز سرخ شده یا همون پلانتین بعلاوه لوبیا سیاه هست. انواع و اقسام فست فودهای امریکایی هم توی سن خوزه پیدا میشه که ظاهرا با سلیقه ایرانی ها سازگاره.

صبح روز چهارم با اوبر ۵ دلاری مسافت کوتاه هاستل تا ترمینال اتوبوسرانی مرکز شهر رو رفتم و اونجا سوار اتوبوسی شدم که به فرودگاه می رفت.

پرچم ایران در هاستلم

پرچم ایران در هاستلم

فرودگاه دوست داشتنی سن خوزه

فرودگاه دوست داشتنی سن خوزه

خداحافظ سن خوزه و کاستاریکا

خداحافظ سن خوزه و کاستاریکا

هزینه های سفر ۳ روزه من در کاستاریکا حدود ۱۰۰ دلار شد. قیمت بلیط های هواپیما رو هم که اول سفرنامه توضیح دادم.

تاریخ سفر: پاییز ۱۳۹۶

۲۰ دیدگاه

دیدگاه را وارد کنید
نام خود را وارد کنید
  • - گزینه های دیدگاه، نام و ایمیل حتما باید وارد شوند.
  • - ایمیل شما هیچگاه منتشر نخواهد شد. فقط برای اطلاع شما از پاسخ به دیدگاهتان استفاده می شود.
ه
هادی
۶ روز پیش

داش سلام خوش بحالت پول داری همه جا میری من ۱۰ ساله برنامه ریزی میکنم یه باکو برم بیام هی لامصب جور نمیشه پولش خلاصه دمت گرم حال کردیم باهات انگاری خودم بودم جات وقتی میخوندم

پاسخ
پاسخ
ص
صداقت
۲ ماه پیش

سلام از سایت خوبی که درست کردین ممنونم و اطلاعات خوب و مفیدی ارائه میدین از همه جالبتر اینه که با در هر کشوری سعی در برقراری ارتباط با مردم عادی دارین بهر حال بهترین ها رو براتون آرزو دارم انرژی زیادی از خوندن سفر هاتون میگیرم موفق باشید

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۲ ماه پیش

سلام دوست عزیز
مرسی از همراهیتون

پاسخ
پاسخ
ح
حمید
۳ ماه پیش

سلام دوست عزیز.
سال نو مبارک
من تازه با سایت شما آشنا شدم (هرچند خیلی دیر بود، اما بازهم خدارو شکر) ولی واقعا از سفرنامه های شما خیلی لذت میبرم.
اتفاقا یکی از برنامه های سفر آینده من کاستاریکا بود، ولی مشکل عمده ویزاهای ترانزیت بود، شما اشاره فرمودید از دومنیکن پرواز داشتید!! آیا دومنیکن ویزای ترانزیت نمیخواد؟؟
ممنون

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۳ ماه پیش

سلام حمید جان
خوش آمدید
جمهوری دومینیکن نیاز به ویزای ترانزیت نداره ولی برای رسیدن به خودش احتمالا نیاز به ویزای ترانزیت شینگن دارید.

پاسخ
پاسخ
ن
نادر رازي
۴ ماه پیش

درود بر شما
سفرنامه هات عاليه و من از همشون لذت ميبرم .
براي من يه سفر مجازي خيلي خوبه .
ممنون كه هميشه مينويسي .
دوستت داريم .

پاسخ
پاسخ
ش
شیما و علی
۴ ماه پیش

درود بر احمد عزیز
شانس هم همیشه به سراغ آدم های خوب و دست و دلباز مثل شما می یاد. از دختر ایرونی گرفته تا سفر به آبشار و ... ! از صمیم قلب آرزو می کنیم هر روز کشورهای جدید و تازه تری رو کشف کنی اینجوری ما هم مجانی یه سفر مجازی به اونجا می ریم و خدا رو چه دیدی شاید یه روزی هم خودمون اون رو از نزدیک تجربه کردیم.
ممنون که همچنان می نویسی

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۴ ماه پیش

سلام شیما و علی عزیز
مرسی از آرزوی قشنگتون. امیدوارم شما قسمت های زیباتر کاستاریکا رو ببینید و به ایرانی ها نشون بدید.

پاسخ
پاسخ
R
Reza
۴ ماه پیش

سلام
میخواستم بپرسم از کدوم اپ برای ترنسلیت استفاده می‌کردید؟
یا یه پیشنهاد از طرف من اینکه یه قسمت هم اختصاص بدید به معرفی تمام اپ هایی که تو سفراتون بدردتون خورده تا ماهم دانلود کنیم

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۴ ماه پیش

سلام رضا جان
از نرم افزار گوگل ترنسلیت Google Translate
سعی می کنم یک مطلب براش بنویسم

پاسخ
پاسخ
پ
پروین
۴ ماه پیش

آخ جون بالاخره به کاستاریکا هم رفتیم! قبل از آشنایی با سایت شما خیلی از این کشورها فقط در حد یک اسم غریب بودند برای من، اما حالا انگار خودم هم تجربه دیدن کوچه و خیابونهاشونو دارم از بس که خوب می نویسید...
توی بعضی هاستل هایی که رفتید دقت کرده بودم که پرچم بعضی کشورها بود. اینجا هم که پرچم ایران بود. سوالم اینه که شما پرچم ایرانو بهشون دادید یا ازقبل بوده؟ اصلا پرچم ایرانو به این منظور با خودتون می برید؟

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۴ ماه پیش

سلام دوست عزیز
خوشحالم نوشته هام تونسته همچین حسی منتقل کنه.
این پرچم بود اونجا. نه معمولا پرچم ندارم، اگر محلی برای قرار دادن پول باشه، اسکناس میذارم.

پاسخ
پاسخ
ج
جواد
۴ ماه پیش

سلام آقا ما مثل معتادا هر روز دو سه بار سایتتو چک میکنیم مطلب جدید گذاشتی یانه بی صبرانه منتظر سفرنامه پاناما هستیم سرزنده و پایدار باشید عزیز

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۴ ماه پیش

سلام جواد جان
ایشالا به زودی تموم میشه
مرسی از همراهیت

پاسخ
پاسخ
u
underskyofnorway
۴ ماه پیش

خسته نباشی احمدجان.به شدت سفرنامه هات رو دنبال می کنم و خیلی خوشحال میشم وقتی میبینم اینجوری با ذوق و شوق و پشتکار خاصی دنبال جهانگردی و از اون مهمتر به اشتراک گذاشتن تجربیاتت در قالب این سایت زیبا و ارزشمند هستی.مطمئنا سفرنامه هات به خیلی ها کمک میکنه که دید بازتری نسبت به کشورهای مختلف و فرهنگ ها و آداب و رسومشون و جاذبه های گردشگری شون پیدا کنند.دوست داشتم فرصت می کردی هندوراس و نیکاراگوئه را هم ببینی ولی خب به امید خدا در سفرهای آینده :)

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۴ ماه پیش

سلام دوست عزیز
ممنون از پیام پر انرژی و پیشنهادت

پاسخ
پاسخ
ر
رضا
۴ ماه پیش

سلام
ببخشید شما گفتید که تو گروه کوچ سرفینگ سن خوزه پیام دادید ، دقیقا چطوری میشه این گروها رو پیدا کرد ؟

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۴ ماه پیش

سلام رضا جان
راهنمای کوچ سرفینگ رو مطالعه کنید لطفا. وقتی کی پروفایل توی کوچ سرفینگ داشته باشید، پیدا کردن گروه ها خیلی راحته.

پاسخ
پاسخ
ش
شادی
۴ ماه پیش

سلام آقای خانی ممنون از اطلاعاتتون
من پروسه کانادا رو دنبال کردم اما قسمت پرداخت صد دلار که پرسیده با کردیت باشه بزنم نه چه اتفاقی میفته اخه ما ایرانیا که کردیت کارت نداریم چه کنیم؟

پاسخ
پاسخ
ahmad
احمد مدیر سایت
۴ ماه پیش

سلام
لطفا سوالات ویزای کانادا رو در قسمت خودش بپرسید.

پاسخ
پاسخ
ادامه...